ZADZWOŃ
+48 692 40 00 33
0Item(s)
0 Produkt(ów) Zobacz koszyk

Nie masz produktów w koszyku.

Product was successfully added to your shopping cart.

Jak odróżnić jeden filtr od drugiego? Skąd mam wiedzieć, który filtr będzie odpowiedni do moich potrzeb?

Z takimi pytaniami przychodzą do nas użytkownicy domów z rekuperatorami.

I tu z pomocą przychodzi europejska norma EN779, która określa klasy filtracji oraz parametry jakie poszczególne klasy powinny spełniać. Norma EN779 dzieli filtry powietrza na trzy kategorie: G (zgrubne), M (średnio-dokładne) oraz F (dokładne). Producenci materiałów filtracyjnych aby móc posługiwać się odpowiednim oznaczeniem muszą w warunkach laboratoryjnych wykazać, że produkowane przez nich materiały zatrzymują co najmniej pewną (określoną przez normę) ilość zanieczyszczeń.

Poniższa tabela przedstawia skuteczność zatrzymywania zanieczyszczeń przez filtry poszczególnych klas.

G3 G4 M5 M6 F7 F9
owady, piasek, liście
włosy, włókna, gruby pył, kurz
pyłki roślin, zarodniki grzybów
roztocza, pył węglowy, sierść zwierząt
bakterie, smog, dym tytoniowy
drobny pył, spaliny, wirusy

Im bardziej intensywna zieleń listka tym wyższa skuteczność filtracji.

Filtry klasy G (zgrubne) - G1, G2, G3, G4

Klasa G to filtry o podstawowych parametrach. Z powodzeniem filtrują podstawowe zanieczyszczenia jednak nie radzą sobie z pyłkami roślin, zarodnikami grzybów, drobnym pyłem, i co zarazem oczywiste - ze smogiem.Producenci rekuperatorów wykorzystują z tej klasy filtry G3 oraz G4.

Norma EN779 narzuca, aby do testowania skuteczności filtracji filtrów klasy G używać testowego pyłu ASHRAE o jasno określonym składzie. Pył ASHRAE w 72% składa się drobnego, mineralnego pyłu, w 23% z sadzy węglowej a w 5% z mielonych włókien bawełnianych - cząsteczki mają średnicę do około 80 μm (mikrometrów). Filtry klasy G3 powinny wychwycić średnio 80-90% testowego pyłu, a filtry klasy G4 - co najmniej 90%. Mierzona jest jednak tylko waga zatrzymywanych zanieczyszczeń co oznacza, że w tej klasie nie bada się zatrzymywania tych najmniejszych i najlżejszych zanieczyszczeń.

Filtry klasy M (średnio-dokładne) - M5, M6

Klasa M to tzw. filtry średnio dokładane, poprzednio oznaczane za pomocą skrótów F5 i F6. Mają wysoką skuteczność w zatrzymywaniu podstawowych zanieczyszczeń, dobrze radzą sobie z pyłkami roślin i potrafią częściowo zatrzymać smog czy bakterie. Filtry tej klasy (zarówno M5 jak i M6) wykorzystywane są nieco rzadziej przez producentów rekuperatorów.

Norma EN779 narzuca, aby do testowania skuteczności filtracji filtrów klasy M używać nieco innej substancji - specjalnego aerozolu DEHS (aerozol polidyspersyjny sebacynianu dwuetyloheksylu) o jasno określonym składzie, którego cząsteczki mają średnicę 0,2-3 mikrometrów. Filtry klasy M5 powinny wychwycić średnio 40-60% cząsteczek o średnicy 0,4 μm, a filtry klasy G4 - 60-80% cząsteczek o tej średnicy.

Filtry klasy F (dokładne) - F7, F8, F9

Klasa F to filtry dokładne - i nie bez powodu tak się nazywają. Mają bardzo wysoką skuteczność w zatrzymywaniu praktycznie wszystkich zanieczyszczeń. Bardzo dobrze wychwytują pyłki roślin, zarodniki grzybów, smog, bakterie, a częściowo również - wirusy.

Producenci rekuperatorów wykorzystują powszechnie filtry klasy F7, i nieco rzadziej F9. Podobnie jak dla klasy M, norma EN779 narzuca, aby do testowania skuteczności filtracji filtrów klasy M używać nieco innej substancji - specjalnego aerozolu DEHS (aerozol polidyspersyjny sebacynianu dwuetyloheksylu) o jasno określonym składzie, którego cząsteczki mają średnicę 0,2-3 mikrometrów. Jednakże w odróżnieniu od filtrów klasy M badana jest również minimalna liczba zatrzymywanych zanieczyszczeń. I tak, filtry klasy F7 powinny wychwycić średnio 80-90% cząsteczek o średnicy 0,4 μm (minimalnie 35%) a filtry klasy F9 - średnio 95% cząsteczek o tej średnicy (minimalnie 75%).